چرا سایت؟

در آن سوی هزارتوی ظلمات دورافتادگی و بیگانگی؛ در کناره های مهجور و دورمانده ی دنیا، که نه تنها هر کوره راه ناشناخته، بلکه همه ی راه های رفته نیز به بن بست دهشت و ظلمت می رسد و به فقدان امکان ارتباط انسانی، ناگهان زمانه ای فرامی رسد و دریچه هایی گشوده می شود بر تو، از آفاقی دیگر، آفاقی شگفت انگیز، بی در و دیوار، رها و غرقه در روشنایی عشق، ارتباط و عرضه ی بی دریغ دانش، هنر و هست و نیست شگفتی های ذهن هنرمند؛ آن هم نه تنها برای خودی ها، همشهریان یا هموطنان، بلکه از انسان - هر انسانی - به انسان - هر انسان دیگر؛ از این گوشه ی گردون گردنده، به آن سو و هر سوی دیگر سیاره ی زمین، صرفنظر از همه ی مرزها، رنگ ها و آهنگ ها، و این همه بی هیچ منتی، توقعی یا وحشتی. و به راستی چه زیباست و شگفت انگیز، نگریستن تو به دنیا از این دریچه و نگریستن انسان به دنیا، به تو نیز، از همین منظر.

و ما می خواهیم دریچه ای بگشائیم بر بخشی از هستی و انسان، بر جهان هنر - هنر تئاتر - به دور از تنگ نظری ها، دشمن خویی ها و سیاست بازی های چرک آلود.

چرا تئاتر؟

زیرا تئاتر زندگی و حرفه ی ما است. با این حرفه «زندگی» می کنیم. زندگی نه به معنای مادی آن. پیوند می خوریم با خانواده ی شریف تئاتر بر این سکو، بر این صحنه، در همین نزدیکی و همسایگی، یا بر آن سکو و بر آن صدها هزار صحنه در هزاران شهر و هزاران آفاق انسانی دیگر. بر این اساس، در کار آنیم که در حد توان خود، دریچه ای بگشائیم بر «فرهنگ تئاتر جهان» با تازگی ها، بدعت ها و نظرها در همه ی زمینه ها از نوشتن تا بازی و...

فروتنانه در یک کلام از دورنمایمان بگوئیم: تدارک یک «آرشیو اینترنتی تئاتر»: چیزی یا چیزکی اگر داشته باشیم از خودمان، و برداشت از گنجینه ی گرانبهای گذشته و حال حاضر تئاتر در شرق و غرب جهان.

چرا « تئاتر6 » ؟

داستان «اتاق شماره 6» اثر آنتون چخوف را به نمایشنامه برگرداندیم. گروهی گرد آمدیم، تمرین کردیم و تمرین کردیم، خوردیم به دیوار... برخاستیم، روز از نو روزی از نو. در جستجوی نام برای گروه از حضرت چخوف مدد گرفتیم: از عنوان «اتاق شماره 6»، و تئاترمان شد «گروه تئاتر 6» و سایت مان نیز «تئاتر6».

***